Nadat een paar vrienden hadden gevraagd of ik een blog ging bijhouden tijdens mijn verblijf hier in Engeland, heb ik maar besloten om dat te doen.
Ik zal het in 2 talen doen, zodat meerdere mensen het kunnen lezen.
Ik weet echter niet in hoeverre ik dit zal bijhouden, misschien dat het wekelijks wordt, misschien maandelijks. Dat moet ik nog uitzoeken.
In English:
Well, some friends in Holland asked me if I was going to keep a blog so people could read my "aventures" here in England.
I decided that I was going to do that, so people that are interested could read that. I'll post in both Dutch as well as in English, to make sure everyone can read it.
I have no idea on how much I will update this, could be weekly, or even monthly.
Ik zou opgehaald woorden door Jackie's neef en vader, genaamd Wayne en Jim. Wanneer zij aankwamen was ik nog bezig met het uitelkaar halen van mijn bed.
Ik had ook een kater van de avond ervoor, ging een beetje te snel met het bier, haha.
Het was dus wel een leuke gelegenheid voor Jim om mijn ouders een beetje te leren kennen.
Helaas stonden ze niet heel erg open en wildde ze gelijk al weer weg, want ze hadden onderweg besloten een boot eerder te nemen. Logisch van 1 kant, maar oneerlijk vanuit mijn kant, want ik moest zeg maar gelijk weg.
Ze hebben ongeveer 45 minuten gewacht en daarna waren we begonnen aan onze reis terug naar Engeland.
De reis was zelf vrij makkelijk, we hebben misschien 2 keer moeten stoppen om te tanken en we hadden vrijwel geen files.
Ik denk zelfs dat we geen files hadden gehad in Nederland, België en Frankrijk.
Helaas heb ik wel last van wagenziekte en werd dus misselijk, wat ik opgelost heb met slapen.
Wayne is een gestoorde chauffeur, of eigenlijk coureur. Hij reed namelijk met 90 miles per uur (gelijk aan 140 km/pu) over de snelweg.
De meeste mensen gingen al aan de kant als hij er aan kwam denderen. Ach ja, het ging in ieder geval snel.
Hij heeft 2x gevaarlijk de benzinepomp in moeten rijden, omdat hij te laat zag dat er eentje was.
Het was dus zeker niet saai, haha.
Een keer gestopt in Nederland om te tanken en een keertje in Frankrijk vlak voor Calais om te tanken.
We zijn in 1 ruk door België gereden en de stop in Calais was om te zorgen dat we niet meer hoefden te tanken in Engeland, want dat schijnt duurder te zijn dan in andere landen.
Eenmaal bij Calais aangekomen ging het eventjes mis. Het originele plan was om de boot van half negen te nemen, maar Wayne en Jim wildde dus een boot eerder.
Dus de boot om 7 uur was het plan. Eerst moestten we door de douane en daarna de kaartjescontrole.
Eenmaal aangekomen bij de kaartjescontrole merkte Wayne op dat we bij het verkeerde hokje stonden (P&O Ferries Wayne, not SeaFrance).
Daarna stonden we dus eindelijk bij P&O Ferries en toen kwamen we erachter dat de boot vol was.
We zouden dus anderhalf uur moeten wachten en daar hadden we geen zin in.
Wayne besloot om gewoon door te rijden en eenmaal voorbij alles gingen we wachten bij de boten, helaas stond Wayne hier weer verkeerd (Wayne, het is P&O Ferries, niet SeaFrance), we reden dus naar een andere plaats waar wel de goede boten stonden en we probeerden onszelf tussen te wringen.
Helaas pakten ze ons en moesten we weer helemal terug en de hele route opnieuw doen.
Hier raakte Wayne ook nog eens de weg kwijt en waren we voordat we weer helemaal weer terugkwamen 45 minuten kwijt.
Dat scheelde dus een hoop wachten en het was alles behalve saai.
Eenmaal op de boot liepen we naar binnen om daar te zitten. De boot was veel moderner dan ik verwacht had, ze hadden een winkel (belastingvrij), een arcade hal, een bar en een restaurant.
We namen iets te drinken, ikzelf gewoon een cola, want ik had nog last van mijn kater en Wayne en Jim namen een dubbele Jack Daniels met Cola (de schande, Wayne moest nog rijden).
Ook was er een dronke vrouw die haar shaq liet vallen, Wayne pakte het voor haar op, maar de vrouw pakte het niet aan, omdat ze te druk was haar portemonnee dicht te doen, dus Wayne gooide het maar in haar tas en vroeg ze of Wayne en Jim cribbage speelden. Beiden zeiden nee, haha.
De bootreis duurde zelf 1 uur en 15 minuten en dat ging dus vrij snel.
Wayne had last van zeeziekte en zag eruit alsof hij ging flauwvallen, wat net niet gebeurde.
Toen we aankwamen liet Wayne zijn fantastische rijkunsten zien door gelijk de verkeerde kant op te rijden en op de verkeerde weghelft.
Ook hadden we gelijk file toen we aankwamen bij de ringweg van London, de ironie.
Overigens ging Wayne hier weer lekker fout rijden, hij raakte een stoeprandje en lied de wagen bijna kantelen, reed de berm bijna op en knalde bijna achterop een andere auto.
Het was wederom alles, behalve saai.
Ook heeft Wayne het gepresteerd om met de vrachtwagen waarin wij kwamen 100 miles per uur te halen, wat gelijk staat aan 160 km per uur.
Ziek in zijn hoofd, of stoer, het is grappig hoe dicht die dingen soms bijelkaar liggen, haha.
De reis duurde 2 uur en kwamen om ongeveer 23:00 uur aan (Engelse tijd), wat dus 24:00 uur betekent in Nederland.
Eenmaal aangekomen hebben we eerst eventjes gezeten en zijn daarna gelijk begonnen met het uitladen van de wagen.
Het meeste staat nog in de garage, maar dat is omdat er dus plek gemaakt moet worden. De computer heb ik maar als eerste gedaan, want dat was het makkelijkste.
De rest moet dus nog uitgepakt worden.
Dit is mijn verhaaltje tot dusver, ik weet niet hoe vaak ik dit zal vernieuwen, maar dat wordt vanzelf wel duidelijk.
I was going to get picked up by Jackie's cousin and father, named Wayne and Jim. They arrived when I was still taking apart my bed.
I also had a hangover from the night before, the beer went a bit too fast, haha.
It was a nice moment for them to have a chat with my parents.
Unfortunatly they weren't very open and wanted to leave immediatly, because they wanted to get a boat earlier. I do think it was a bit unfair, because I hardly had the time to say goodbye at all, everything went really fast.
I think they waited for 45 minutes before I was done and we left straight away.
The trip itself was quite easy, we hardly made any stops at all and no traffic jams or anything. We stopped twice, once in Holland and the second time was before Calais.
Unfortunatly I have car sickness and so I got a little bit ill in the car, which I solved by sleeping.
Wayne is one sick driver, or rather race driver. He was doing 90 miles an hour on the motorway.
I think everyone went to the side when they saw us coming, which in some way is not strange at all, haha.
Twice he had to make a dangerous turn, because he would miss the petrol station, because he noticed it too late.
It was everything but boring, haha.
We stopped at a petrol station before Calais, so we hadn't had to stop in England, which is appearantly more expensive than in the rest of Europe (how should I know).
It went a bit wrong when we arrived at the harbor of Calais. The original plan was to get the boat from half past 8, but Wayne and Jim wanted to get 1 boat earlier, which was the one at seven o'clock.
First we had to get through customs, which took some time, second we had to get to the ticketcontrol booth, which ended up in Wayne driving through the wrong one (it is P&O Ferries Wayne, not SeaFrance).
Once at the correct booth, we were told the boat was full and we couldn't get aboard, so we had to wait 90 minutes, which we weren't really looking for.
So Wayne decided to take a gamble and see if we couldn sneak on board, which ended up in getting to the wrong boat first (again, it is P&O Ferries and not SeaFrance).
Once we were at the correct boat, they had caught us and were send back, which ended up in Wayne getting lost.
So when we did the entire thing again, we had wasted near 45 minutes, saved us waiting a long time.
It was everything apart from boring.
Once we got on the boat, we went inside to sit down. The boat was actually far more modern then I would have expected it to be. It had a tax free shop, an arcade hall, a restaurant and a bar.
Wayne and Jim ordered a double Jack Daniels and Coke and I just had a Coke (hangover, remember, haha).
There was also this weird old woman dropping her roll-ups cigarettes on the floor, which Wayne picked up to give it back.
Instead of taking it, she was too busy closing her purse, which ended up in Wayne throwing it in her bag. Afterwards she asked if Wayne and Jim could play cribs, but both declined.
The trip lasted for one hour and 15 minutes, which was quite short.
Wayne had troubles with his seasickness and looked like he was about to faint, it was close but it didn't happen.
Once we arrived in England, Wayne showed his amazing driving skills again by driving the wrong way first and on the wrong lane.
We also got into a traffic jam, once we arrived at the M20, which we could have expected (the irony).
This was another moment of Wayne's driving skills, he hit a curbstone, causing the truck to almost top, he almost drove onto the bank and almost inside another car.
It was again, everything apart from boring.
Wayne also managed to drive 100 miles an hour in that truck, which is either insane or cool. It is funny how close those two things are sometimes.
The trip lasted for 2 hours I think and we arrived at around 23:00 o'clock. We sat down first before we unloaded the truck.
Most of my stuff is still in the garage, I installed my computer first, because it was the easiest.
This is my story so far. As said earlier, no idea how often I will update this. Time will tell.
Ik zal het in 2 talen doen, zodat meerdere mensen het kunnen lezen.
Ik weet echter niet in hoeverre ik dit zal bijhouden, misschien dat het wekelijks wordt, misschien maandelijks. Dat moet ik nog uitzoeken.
In English:
Well, some friends in Holland asked me if I was going to keep a blog so people could read my "aventures" here in England.
I decided that I was going to do that, so people that are interested could read that. I'll post in both Dutch as well as in English, to make sure everyone can read it.
I have no idea on how much I will update this, could be weekly, or even monthly.
Ik zou opgehaald woorden door Jackie's neef en vader, genaamd Wayne en Jim. Wanneer zij aankwamen was ik nog bezig met het uitelkaar halen van mijn bed.
Ik had ook een kater van de avond ervoor, ging een beetje te snel met het bier, haha.
Het was dus wel een leuke gelegenheid voor Jim om mijn ouders een beetje te leren kennen.
Helaas stonden ze niet heel erg open en wildde ze gelijk al weer weg, want ze hadden onderweg besloten een boot eerder te nemen. Logisch van 1 kant, maar oneerlijk vanuit mijn kant, want ik moest zeg maar gelijk weg.
Ze hebben ongeveer 45 minuten gewacht en daarna waren we begonnen aan onze reis terug naar Engeland.
De reis was zelf vrij makkelijk, we hebben misschien 2 keer moeten stoppen om te tanken en we hadden vrijwel geen files.
Ik denk zelfs dat we geen files hadden gehad in Nederland, België en Frankrijk.
Helaas heb ik wel last van wagenziekte en werd dus misselijk, wat ik opgelost heb met slapen.
Wayne is een gestoorde chauffeur, of eigenlijk coureur. Hij reed namelijk met 90 miles per uur (gelijk aan 140 km/pu) over de snelweg.
De meeste mensen gingen al aan de kant als hij er aan kwam denderen. Ach ja, het ging in ieder geval snel.
Hij heeft 2x gevaarlijk de benzinepomp in moeten rijden, omdat hij te laat zag dat er eentje was.
Het was dus zeker niet saai, haha.
Een keer gestopt in Nederland om te tanken en een keertje in Frankrijk vlak voor Calais om te tanken.
We zijn in 1 ruk door België gereden en de stop in Calais was om te zorgen dat we niet meer hoefden te tanken in Engeland, want dat schijnt duurder te zijn dan in andere landen.
Eenmaal bij Calais aangekomen ging het eventjes mis. Het originele plan was om de boot van half negen te nemen, maar Wayne en Jim wildde dus een boot eerder.
Dus de boot om 7 uur was het plan. Eerst moestten we door de douane en daarna de kaartjescontrole.
Eenmaal aangekomen bij de kaartjescontrole merkte Wayne op dat we bij het verkeerde hokje stonden (P&O Ferries Wayne, not SeaFrance).
Daarna stonden we dus eindelijk bij P&O Ferries en toen kwamen we erachter dat de boot vol was.
We zouden dus anderhalf uur moeten wachten en daar hadden we geen zin in.
Wayne besloot om gewoon door te rijden en eenmaal voorbij alles gingen we wachten bij de boten, helaas stond Wayne hier weer verkeerd (Wayne, het is P&O Ferries, niet SeaFrance), we reden dus naar een andere plaats waar wel de goede boten stonden en we probeerden onszelf tussen te wringen.
Helaas pakten ze ons en moesten we weer helemal terug en de hele route opnieuw doen.
Hier raakte Wayne ook nog eens de weg kwijt en waren we voordat we weer helemaal weer terugkwamen 45 minuten kwijt.
Dat scheelde dus een hoop wachten en het was alles behalve saai.
Eenmaal op de boot liepen we naar binnen om daar te zitten. De boot was veel moderner dan ik verwacht had, ze hadden een winkel (belastingvrij), een arcade hal, een bar en een restaurant.
We namen iets te drinken, ikzelf gewoon een cola, want ik had nog last van mijn kater en Wayne en Jim namen een dubbele Jack Daniels met Cola (de schande, Wayne moest nog rijden).
Ook was er een dronke vrouw die haar shaq liet vallen, Wayne pakte het voor haar op, maar de vrouw pakte het niet aan, omdat ze te druk was haar portemonnee dicht te doen, dus Wayne gooide het maar in haar tas en vroeg ze of Wayne en Jim cribbage speelden. Beiden zeiden nee, haha.
De bootreis duurde zelf 1 uur en 15 minuten en dat ging dus vrij snel.
Wayne had last van zeeziekte en zag eruit alsof hij ging flauwvallen, wat net niet gebeurde.
Toen we aankwamen liet Wayne zijn fantastische rijkunsten zien door gelijk de verkeerde kant op te rijden en op de verkeerde weghelft.
Ook hadden we gelijk file toen we aankwamen bij de ringweg van London, de ironie.
Overigens ging Wayne hier weer lekker fout rijden, hij raakte een stoeprandje en lied de wagen bijna kantelen, reed de berm bijna op en knalde bijna achterop een andere auto.
Het was wederom alles, behalve saai.
Ook heeft Wayne het gepresteerd om met de vrachtwagen waarin wij kwamen 100 miles per uur te halen, wat gelijk staat aan 160 km per uur.
Ziek in zijn hoofd, of stoer, het is grappig hoe dicht die dingen soms bijelkaar liggen, haha.
De reis duurde 2 uur en kwamen om ongeveer 23:00 uur aan (Engelse tijd), wat dus 24:00 uur betekent in Nederland.
Eenmaal aangekomen hebben we eerst eventjes gezeten en zijn daarna gelijk begonnen met het uitladen van de wagen.
Het meeste staat nog in de garage, maar dat is omdat er dus plek gemaakt moet worden. De computer heb ik maar als eerste gedaan, want dat was het makkelijkste.
De rest moet dus nog uitgepakt worden.
Dit is mijn verhaaltje tot dusver, ik weet niet hoe vaak ik dit zal vernieuwen, maar dat wordt vanzelf wel duidelijk.
I was going to get picked up by Jackie's cousin and father, named Wayne and Jim. They arrived when I was still taking apart my bed.
I also had a hangover from the night before, the beer went a bit too fast, haha.
It was a nice moment for them to have a chat with my parents.
Unfortunatly they weren't very open and wanted to leave immediatly, because they wanted to get a boat earlier. I do think it was a bit unfair, because I hardly had the time to say goodbye at all, everything went really fast.
I think they waited for 45 minutes before I was done and we left straight away.
The trip itself was quite easy, we hardly made any stops at all and no traffic jams or anything. We stopped twice, once in Holland and the second time was before Calais.
Unfortunatly I have car sickness and so I got a little bit ill in the car, which I solved by sleeping.
Wayne is one sick driver, or rather race driver. He was doing 90 miles an hour on the motorway.
I think everyone went to the side when they saw us coming, which in some way is not strange at all, haha.
Twice he had to make a dangerous turn, because he would miss the petrol station, because he noticed it too late.
It was everything but boring, haha.
We stopped at a petrol station before Calais, so we hadn't had to stop in England, which is appearantly more expensive than in the rest of Europe (how should I know).
It went a bit wrong when we arrived at the harbor of Calais. The original plan was to get the boat from half past 8, but Wayne and Jim wanted to get 1 boat earlier, which was the one at seven o'clock.
First we had to get through customs, which took some time, second we had to get to the ticketcontrol booth, which ended up in Wayne driving through the wrong one (it is P&O Ferries Wayne, not SeaFrance).
Once at the correct booth, we were told the boat was full and we couldn't get aboard, so we had to wait 90 minutes, which we weren't really looking for.
So Wayne decided to take a gamble and see if we couldn sneak on board, which ended up in getting to the wrong boat first (again, it is P&O Ferries and not SeaFrance).
Once we were at the correct boat, they had caught us and were send back, which ended up in Wayne getting lost.
So when we did the entire thing again, we had wasted near 45 minutes, saved us waiting a long time.
It was everything apart from boring.
Once we got on the boat, we went inside to sit down. The boat was actually far more modern then I would have expected it to be. It had a tax free shop, an arcade hall, a restaurant and a bar.
Wayne and Jim ordered a double Jack Daniels and Coke and I just had a Coke (hangover, remember, haha).
There was also this weird old woman dropping her roll-ups cigarettes on the floor, which Wayne picked up to give it back.
Instead of taking it, she was too busy closing her purse, which ended up in Wayne throwing it in her bag. Afterwards she asked if Wayne and Jim could play cribs, but both declined.
The trip lasted for one hour and 15 minutes, which was quite short.
Wayne had troubles with his seasickness and looked like he was about to faint, it was close but it didn't happen.
Once we arrived in England, Wayne showed his amazing driving skills again by driving the wrong way first and on the wrong lane.
We also got into a traffic jam, once we arrived at the M20, which we could have expected (the irony).
This was another moment of Wayne's driving skills, he hit a curbstone, causing the truck to almost top, he almost drove onto the bank and almost inside another car.
It was again, everything apart from boring.
Wayne also managed to drive 100 miles an hour in that truck, which is either insane or cool. It is funny how close those two things are sometimes.
The trip lasted for 2 hours I think and we arrived at around 23:00 o'clock. We sat down first before we unloaded the truck.
Most of my stuff is still in the garage, I installed my computer first, because it was the easiest.
This is my story so far. As said earlier, no idea how often I will update this. Time will tell.
